zaterdag 8 december 2018

Zuid Afrika deel 12 De schoonheid van Kirstenbosch

Woensdag 18 oktober staat de Tafelberg op het programma. Het belooft een prachtig heldere dag te worden. Na het ontbijt ga ik weer even snel het strand op. De Tafelberg is in de verte prachtig te zien vanaf Bloubergstrand: het blijft mooi die naamgevingen in het Zuid Afrikaans, zo logisch als wat.
Cape Cormorant/Trekduiker, Bloubergstrand 18-10-2017
Crowned Cormorant/Kuifkopduiker, Bloubergstrand 18-10-2017
Onze gastvrouw Christina met een negentig jarige buurvrouw
 We groeten Christina en gaan op weg naar de Tafelberg. Mirte en Dennis besluiten om de er naast gelegen Lions Head te beklimmen. Als we bijna de buitenwijk uit zijn, passeren wij weer de Weverkolonie in het aangrenzende rietveld. Ik ga snel even de auto uit en kan nog net een mooi mannetje vastleggen.
Southern Red Bishop/Rooivink, Bloubergstrand 18-10-2017
Bij de Tafelberg wacht ons een teleurstelling: het is er enorm druk en nadat Marian en ik met veel moeite de auto ergens in een bocht naar beneden konden parkeren, horen wij van Annemiek en Marijke dat de wachttijd zo'n drie uur is. Er gaat nl. maar één gondel voor zo'n veertig personen naar boven en dan ook weer terug. Na kort beraad, stel ik plan B voor: de botanische tuin van Kirstenbosch, iets verder gelegen langs hetzelfde rotsmassief. Onderweg naar de auto pak ik nog een mooie Sunbird mee.
Orange-Breasted Sunbird/Oranjeborssuikerbekkie, Tafelberg 18-10-2017
Tegen het middaguur zijn we bij de tuinen van Kirstenbosch, waar we een groot deel van de middag doorbrengen. De tuinen zijn schitterend gelegen tegen de wat lagere hellingen in de slagschaduw van de Tafelberg en maken direct al een overweldigende indruk. Mirte en Dennis arriveren hier wat later en lopen hun eigen route. Dat doen Marijke en Annemiek ook, zodat Marian en ik niet alleen van de bloemen en planten kunnen genieten, maar ook gericht kunnen vogelen.
Cape White-Eye/Kaapse Glasogie, Kirstenbosch 18-10-2017

Opeens roept Marian "kijk uit, vlak voor je in het gras": ik kon nog net op tijd pas op de plaats maken en een paar passen terug doen. In de schaduw van een grote boom foerageerden n.l. een paar vrij kleine vinkachtige vogels met fraaie kleuren.
Swee Waxbill/Suidelike Swee, Kirstenbosch 18-10-2017
Swee Waxbill females
Find the Southern Double-Collard Sunbird
Plotseling komt er een hoenderachtige tussen de bloemenborders te voorschijn, die enkele seconden later al weer uit beeld is.
Cape Spurfowl/Kaapse Fisant, Kirstenbosch 18-10-2017
Marian met zoals zij het zelf omschrijft, haar complete bomgordel om. Ofwel geheel behangen met tasjes aan haar broekriem en schouders.
De foto hierna toont het glooiende landschap van Kirstenbosch, met het schitterende uitzicht over de stad. Op de voorgrond onze Dutch Commando met complete uitrusting.
Daar was ook onze donker getinte Gekko weer, die wij al eerder bij Kaap de Goede Hoop hadden gezien.
Hierboven een van de prachtige Protea soorten in bloei. Met hieronder een informatie-bord, dat aangeeft hoe kwetsbaar de natuur is en welke verantwoordelijkheid wij als mensen hebben, om daar op een goede manier mee om te gaan: neem daar s.v.p. even notitie van.
He, daar was ie opeens weer het Klein-rooibandsuikerbekkie. Nu veel beter te zien en volop zingend.
Even later die middag, zou hij zich nog een paar keer in zijn volle pracht laten zien.
Cape Canary/Kaapse Kanarie, Kirstenbosch 18-10-2017
Links vooraan op bovenstaande foto een aantal zeldzame Silver Trees. De foto's hieronder geven een beschrijving van deze plant en tonen een uiterst vriendelijke en trotse tuinman tussen de Silver Trees.
Na Marian, was het nu mijn beurt om een leuke vogel te spotten: ik zag n.l. heel kort een vogel met een zalmachtige kleur wegduiken, net toen ik hem goed in de kijker probeerde te krijgen. Tegen Marian zei ik, dat we voorzichtig om die struik heen moesten lopen, met dan hopelijk een kans om hem nog een keer te zien. En jawel, daar zat ie in een naburige struik, iets schuil gaand achter een paar takjes. Het betrof een Southern Boubou, een aparte wat grotere Klauwier soort, die zich vaak ophoudt in bossages. Een endemische soort gekenmerkt door zwart ietwat glanzende bovendelen en een witte vleugelstreep.
Southern Boubou/Suidelike Waterfiskaal, Kirstenbosch 18-10-2017
Hoewel de vogel er toch vrij vaak gezien wordt, lukte het ons helaas niet om een Cape Sugarbird te vinden. Deze Kaapse Suikervoël staat min of meer symbool voor de vogelrijkdom van Kirstenbosch.
De tijd vloog weer voorbij en wij moesten langzamerhand richting het restaurant en de giftshop bij de ingang lopen, voor het rendez-vous met de anderen. Aan onze rechterkant was nog een fraaie rotstuin, die ik nog even snel wilde verkennen, terwijl Marian de kortere route nam.

Die beslissing leverde weer een ontmoeting met een Klein-rooibandsuikerbekkie op, maar wel een om nooit meer te vergeten. Ik zou zeggen, geniet van dit slechts 12cm grote vogeltje met zijn geweldige kleurenpracht.
Southern Double-Collard Sunbird/Klein-rooibandsuikerbekkie, Kirstenbosch 18-10-2017


Bij het restaurant troffen we ook Dennis en Mirte, die zich mooi hadden laten beschilderen door een Afrikaanse vrouw. Oh ja, ons duo had nog een leuke mededeling voor Marian en mij: ze hadden een Uil gezien, ....... "ja alleen van achteren hoor", haasten zij zich erbij te zeggen. Een UIL!!! en dan niet geprobeerd ons te bellen, of te zoeken. Gloeiende, gloeiende, mooie boel is dat. Nou ja, gelukkig hadden wij al uilen in Kruger gezien, daardoor was het "leed" te verdragen :-), maar toch.

Mooie reden dus, om ooit nog eens terug te gaan naar deze schitterende botanische tuinen van Kirstenbosch. Morgenavond laat vliegen wij al weer terug naar huis, na een prachtige reis van drie weken door dit enerverende land. Eerst de volgende ochtend nog naar Stellenbosch en omgeving, voordat wij de auto's begin van de avond bij de luchthaven van Cape Town moeten inleveren. Dit laatste blog verschijnt over ongeveer drie weken.

zondag 4 november 2018

Zuide Afrika deel 11, naar Kaap de Goede Hoop

Dinsdagochtend 17 oktober, ging ik voor het ontbijt nog even snel het strand op, om te zien of er nog bijzondere vogels waren. Het was nogal nevelig, waardoor het zicht aardig belemmerd werd en ik met de nodige moeite deze beide aalscholvers kon vastleggen.
Crowned Cormorant/Kuifkopduiker met Cape Cormorant/Trekduiker, Bloubergstrand Cape Town, 17-10-2017
Even later zag ik een eenzame licht getekende meeuw, wat een Hartlaub's meeuw bleek te zijn. Deze soort doet het met zo'n 13.000 paar goed aan zowel de zuidwest-, als zuidoost kust. Hij weet zijn kostje ook prima bij elkaar te scharrelen in de steden, als ook een stuk landinwaarts.
Hartlaub's Gull/Hartlaubmeeu, Bloubergstrand Cape Town, 17-10-2017
Na het ontbijt gingen we snel op pad voor een dagtocht naar het schiereiland van Kaap de Goede Hoop, met als meest zuidelijke deel het natuurreservaat van de kaap.
Muizenberg was de eerste kustplaats die wij aandeden. Het ligt aan False bay op de oostoever, aan het begin van het schiereiland. Het badplaatsje wordt opgesierd door een hele rij kleurige strandhuisjes.

Nee, het was niet bepaald lekker strandweer die dag.
Terwijl wij een beetje het strand verkenden, zag ik vanuit het oosten een vrij grote stern aan komen wieken. Het leek waarachtig wel een Reuzenstern. Mogelijk een ondersoort van de bij ons bekende Reuzenstern, die nl. niet verder overwintert dan West Afrika. De regionale populatie bestaat uit zo'n 500 broedparen, voornamelijk in Zuid Afrika, met kleine aantallen in Namibië en Botswana.
Caspian Tern/Reusesterretjie, Muizenberg 17-10-2017
In de Indische Oceaan komen kwallen voor, die een aardige afmeting hebben.
We verlaten het strand van Muizenberg en gaan op weg naar de Pinguïn kolonie bij de Boulders.
Na het passeren van Fish Hoek, lassen wij in Simon's Town met zijn prachtige historische gebouwen uit de koloniale tijd, een lunchpauze in.
Na de lunch zijn we al snel bij de Boulders, ook een SAN Park (South African National Park), waar wij wederom onze parkpas kunnen gebruiken.
Al snel zien we na een korte wandeling naar het strand, de eerste pinguïns met hun jongen tussen de duintjes en lage vegetatie liggen.
African Peguen/Brilpikkewyn, Boulders N.P. 17-10-2017
Heel even gaan mijn gedachten bij het zien van deze Pinguïn's terug naar Artis en Blijdorp, omdat deze soort feitelijk "de commissie van ontvangst" is bij het betreden van onze dierentuinen. Al snel verdwijnen die gedachten, wanner wij via een houten vlonderpad bij het strand aankomen: daar toont zich de kolonie in haar volle omvang.
De Boulders kolonie bestaat sinds 1985, toen het eerste paar Pinguïns hier succesvol broedde. De kolonie breidde zich snel uit, voor een groot deel ook door immigranten vanuit andere kolonies elders langs de kust en bestaat nu uit een paar duizend dieren.
Gevaren die deze kolonies bedreigen zijn naast olierampen op zee, ook bosbranden en predatie door zwerfhonden en Genetkatten.
De Pinguïn kolonie van de Boulders
De rui duurt ruim drie weken. Gedurende deze periode blijven de dieren aan land.
Een African Penguin is ongeveer 50 cm lang, weegt 2,1-3,7 kg en wordt gemiddeld 10-11 jaar oud.
De mannetjes zijn meestal iets groter dan de vrouwtjes en hebben grotere snavels. De meeste kolonies zijn op de eilandjes te vinden en slechts enkele op het vaste land. Ze leggen 1-2 witte eieren, doorgaans in de periode van maart tot mei in Zuid Afrika en november-december in Namibië.
Ze kunnen tot 130 meter diep duiken, maar gaan meestal niet veel verder dan 30 meter diep. De plekjes op borst en buik zijn variabel en zijn geen indicatie voor het geslacht.

Puber groepje dicht bij elkaar, om warm te blijven.
Nadat ook de Cape Wagtail zich even mooi liet zien, riep Marian mij voor twee baltsende Kelp Gull's. Dat was goed gezien, want deze flirt mondde uiteindelijk uit in een heuse paring.

Cape Wagtail/Gewone Kwikkie, de Boulders 17-10-2017

Kelp Gull's/Kelpmeeus, de Boulders 17-10-2017
Waar de meeste toeristen alleen gefocust zijn op de pinguïn kolonie, zag ik kort na dit fraaie paringsritueel, een relatief kleine zangvogel uit de bosjes te voorschijn komen. Het bleek een fraai getekende Karoo Prinia te zijn.
Karoo Prinia/Karoolangstertjie, de Boulders 17-10-2017
Bij het verlaten van de Boulders keken wij nog even naar de kraampjes met souvenirs bij de parkeerplaats. Van deze erg vriendelijke Zuid Afrikaan genaamd Donald, kocht ik een door hem zelf gemaakte Hippo van zeepsteen. Op één dag maakt hij er ongeveer vijf. Hij vroeg er een heel bescheiden bedrag voor, waarop ik hem er wat meer Rand voor gaf. Hoe moet zo'n man hier in vredesnaam van rondkomen, vraag je je dan wel af.
We moeten echter voortmaken, want we willen nog naar Kaap de Goede Hoop.
Eenmaal binnen de grenzen van het National Park van het schiereiland, genieten we van de ontluikende bloemenpracht in dit prille voorjaar.
We stoppen bij een mooi gelegen bezoekerscentrum, met uitzicht over de heuvels en de zee.

Het is er erg rustig en er is op dat moment geen personeel te zien. Via een binnenplaats kom je in een klein informatiecentrum, waar op een grote tafel allemaal geweien, schelpen, schedels etc. zijn uitgestald. Nu ik de foto weer terug zie, denk ik; dat lag daar allemaal zo open en bloot op die tafel en er was niemand te zien. Toch wel een heel aparte gewaarwording.
Eenmaal weer buiten op de binnenplaats, zie ik eerst een vrij donkere bijna zwarte Gekko.

Kort hierna krijg ik een prachtig blauw-zwarte vogel met loodgrijze kop en geel masker in beeld. Wow wat een fraaie en onbekende soort. Nadat ik de vogel wat beter had kunnen zien, ontdekte ik dat een deel van de kop onder geel stuifmeel zat. Ik zag een tweede vogel, zonder grijze kop, maar ook met wat stuifmeel op de voorzijde daarvan. Kennelijk hadden ze net gefoerageerd in de bloemen van Protea's en gingen ze nu drinken, of badderen.
Red-Winged Starling/Rooivlerkspreeu, Cape of Good Hope N.P. 17-10-2017
Red-Winged Starling, mannetje links achter, vrouwtje op voorgrond
Na het nemen van bovenstaande foto liep ik al vast naar de auto, waar Annemiek en Marijke al waren. Marian volgde een paar minuten later. Blijkt zij toch heel kort nadat ik de binnenplaats af liep, een Gors te hebben vastgelegd. Nu behoren de Gorzen wel tot één van mijn favoriete soortgroepen. In Zuid Afrika heb je kans op vijf verschillende soorten Gorzen, maar ik had er nog geen één gezien.

Komt mijn zus n.b. als beginnende vogelaar met een Kaapse Gors aanzetten en nog niet eens zo'n slechte plaat ook. Eenmaal weer in Nederland kreeg ik maanden later pas deze foto onder ogen. Marian had n.l. geen idee wat voor vogel ze had gezien en er ook die middag verder niets over gezegd. Maar goed, als "team" hadden we dus eindelijk een Gors en dan nog een nagenoeg endemische ook! Alle credits voor Marian uiteraard. Tevens dank aan Wim Kolber voor het, aan de hand van zijn specifieke gorzen-boek vast kunnen stellen, dat het hier een adulte man betreft.
Cape Bunting/Rooivlerkstreepkoppie adulte man, Cape of Good Hope N.P. 17-10-2017, foto Marian Krispijn
Kort voor Marian arriveerde, genoot ik nog even van het prachtige uitzicht en werd ik opeens aangenaam verrast door een mannetje Struisvogel, die langzaam door de vallei liep. Zijn partner volgde weldra. Daar waren ze dan onze eerste wilde Struisvogels.
Common Ostrich/Volstruis, Cape of Good Hope N.P. 17-10-2017
Vlak bij de auto zag ik een vrij groot rups-achtig insect, wat me deed denken aan een of andere harige duizendpoot.
Marian was gelukkig op tijd terug om het paartje Struisvogels nog te zien, waarna wij op weg gingen naar ons einddoel van die dag: Kaap de Goede Hoop, terwijl Dennis en Mirte kozen voor een bezoek aan Cape Point, zo hoorden wij later.
Twintig minuten later komen we dan eindelijk bij Kaap de Goede Hoop aan, waar we werden verwelkomt door een ander paar Struisvogels, dat vrij dichtbij de auto kwam.
Er verscheen ook nog een Heilige Ibis op het toneel en ik zag twee forse Duiven, die ik zo nog niet eerder had gezien op onze reis.
African Sacred Ibis/Skoorsteenveër, Cape of Good Hope N.P. 17-10-2017
Speckeld Pigeon/Kransduif, Cape of Good Hope N.P. 17-10-2017
Voor de kust lag een kolonie Pelsrobben wat uit te buiken. Het zijn, zeker voor de Pinguïns geduchte vijanden, die met name uit zijn op de vis in de magen van de Pinguïns. Ze voeden zich echter voornamelijk met vis (70%) en inktvis (20%). Hun huid is donkerbruin en hun oorschelpen zijn opvallend.
* Bron Wikipedia

Cape Fur Seals/Kaapse Pelsrob/Zuid Afrikaanse Zeebeer, Cape of good Hope 17-10-2017
Kaap de Goede Hoop, historische grond waar Jan van Riebeeck op 6 april 1652 aan land ging.
De laarsjes onder het bord zijn van.....inderdaad een Chinese dame.
De zuiderbreedte en oosterlengte coördinaten van de Kaap
Mogelijke Northern Giant Petrel, uiterst links boven de golven.
De vogel uiterst links boven het water, is m.i. vrijwel zeker een Pijlstormvogel, maar de determinatie is van zo ver weg uiteraard niet sluitend te krijgen. Gezien de forse afmeting, de vrij recht gehouden vleugels en de donkere grondkleur, zou Northern Giant Petrel kunnen, maar het blijft onzeker.
Wel zeker is deze groep Cape Gannet's, die veel lijken op "onze" Jan van Genten.
Cape Gannets/Witmalgas, Cape of Good Hope 17-10-2017
Marian filmt en Annemiek zoekt naar schelpen
Inmiddels is de middag al ver gevorderd en vertrekken we bij de Kaap noordwaarts richting Kaapstad. We kiezen weer voor de oostelijke route via Muizenberg, omdat de westelijke route meer tijd zal kosten. Bij Muizenberg vinden wij een prima, modern ingericht restaurant, waar we bij de maaltijd alle indrukken van die dag nog eens voorbij laten komen. Daarna reizen we in het donker af naar onze gastvrouw Christina en haar hotel aan het Bloubergstrand. Voor de volgende dag staat de Tafelberg op het programma en de dag daarna vliegen wij 's avonds al weer terug naar Amsterdam.