zaterdag 15 juli 2017

Tussen en achter het riet is van alles te zien

De volgende opnamen maakte ik de afgelopen zes weken in twee provincies; Zuid Holland en Flevoland. Dit keer wat "gewone" soorten, maar ook een paar soorten die de meeste mensen niet of nauwelijks zien.
Zingende Snor, 2-6-2017
Zingende Blauwborst, 2-6-2017
Jong Baardmannetje (man), 2-6-2017
Vrij unieke opname vermoed ik van de vogel hierboven, door de aparte gele tekening op de borst. Na enige tijd wat beter naar de foto gekeken te hebben, zag ik dat dat kwam, door een rietstengel op de voorgrond. Tja en dan krijg je dus een nog vrolijker en apart gekleurd jong Baardmannetje.

Jonge Rietzanger, 2-6-2017
Close-up van een jonge Rietzanger, 2-6-2017
Woudaapje man, 2-6-2017
Ja, dat was samen met Frans een heel prettige ochtend aan de rietkragen, waarbij veel leuke soorten zich goed lieten zien. Woudaapjes blijven echter lastige rakkers: ze laten zich doorgaans maar kort zien en dan ook nog vaak tussen het riet.
Woudaapje juveniel, 11-7-2017
Woudaapje juveniel, 11-7-2017
Lepelaars, 8-6-2017
Boerenzwaluwen, 8-6-2017
Paring Boerenzwaluwen, 8-6-2017
Zingende Boerenzwaluw, 8-6-2017
Tot voor kort wist ik niet dat de Boerenzwaluw van heel dichtbij gezien, zo'n schitterend verenkleed heeft. De volgende vogel mag er echter ook zijn. Tot nu toe had ik alleen een groepje van ongeveer vier vogels in de Spaanse Dehesa voorbij zien flitsen, maar nu moest het dan maar eens in Nederland gebeuren. "Kom mee naar buiten allemaal, dan horen wij de Wielewaal, dudeljoho klinkt zijn lied dudeljoho..." leerden vorige generaties nog op school.
Mijn eerste kennismaking met deze vogel in ons land (het is de enige in zijn soort die vanuit Zuidelijk Afrika naar hier terugkeert om te broeden), viel niet tegen. Veel vogelaars/natuurfotografen zien na vele uren posten, nog maar een gele schim tussen het bladerdak. Dit mannetje dacht kennelijk kom, laat ik hem eens matsen. Hans Dorrestein, die weg is van deze vogel, zou voor mijn waarneming een moord hebben begaan.

Wielewaal man jagend, 17-6-2017
Wielewaal man, 17-6-2017
Kleien Karekiet, 14-6-2017
Tot slot een paar foto's van een verwilderde Kwak, tweede of derde generatie nakomeling van Kwakken uit Avifauna. Na afstemming met Wim van Yperen (zie zijn site kiekjesdief.nl) en een van de vogelverzorgers uit Avifauna, lijkt dit de meest voor de hand liggende conclusie.
In het Engels heet de Kwak, Night Heron, en dat is niet voor niets. Hij jaagt voornamelijk 's nachts op tast en geluid. Overdag rust deze vrij schuwe vogel veelal tussen het gebladerte en doet soms een tukje. De vogel op onderstaande foto's was bepaald niet schuw en ging overdag vrolijk op jacht.
Kwak, 6-7-2017
Kwak Alphen a/d Rijn, 6-7-2017
Kwak met Baars, 6-7-2017
Toch wel mooi die plas-dras gebieden in ons kikkerlandje. Denk dat ik maar eens wat vaker het riet in duik.

zaterdag 1 juli 2017

Drie bijzondere twitches

Tijdens ons weekje Hünsruck, werd eind april bij Waddinxveen een adulte man Steppekiekendief ontdekt. Hij bleek te jagen boven 't Weegje, een kleinschalig plas/dras natuurgebied. Bij terugkeer in Nederland op 30 april j.l. ben ik nog diezelfde avond naar het Bentwoud gereden, waar de vogel inmiddels zijn jachtterrein naar had verlegd. Onnodig stres gedoe naar later bleek, daar hij nog tot voor kort te zien was in de weide omtrek van het Bentwoud. Maar ja een adulte man, is hier in het westen van het land een vrij zeldzame verschijning en naar ik dacht de eerste voor Zuid Holland.
Steppekiekendief en Bruine Kiekendief Bentwoud, 30-04-2017
Steppekiekendief Bentwoud, 02-05-2017
Het was ongelofelijk lastig, om deze fraaie licht gekleurde vogel goed vast te leggen. Hij dook op onverwachte momenten plotseling op, boog vaak net de voor mij verkeerde kant op en dat ook nog op meestal bewolkte dagen als ik er was. Was er weer eens een strakblauwe lucht, dan kon je soms uren wachten en rondfietsen, zonder dat hij opdook. Zag je hem uiteindelijk, dan was hij al weer elders, als jij daar arriveerde. "'t is een rakker" zou Piet zeggen.
Steppekiekendief Bentwoud, 09-05-2017
Veel betere vluchtfoto's dan deze, van de kiek met rosse woelmuis, heb ik jammer genoeg niet kunnen maken: het is natuurlijk ook niet iedere dag feest.
Wel lukte het uiteindelijk op 24 mei 's ochtends vroeg, om een behoorlijke foto te maken van deze Steppekiekendief rustend op een akker.
Steppekiekendief op akker nabij het Bentwoud, 24-05-2017
Donderdagochtend 4 mei, ben ik na een van de eerste DBAlerts, naar de duinen van Falga, dicht onder Den Helder gesneld. Aan het begin van de avond er voor, kwamen er meldingen en foto's binnen van een heuse Rode Rotslijster: een nagenoeg volwassen exemplaar.
Bijna een jaar geleden hadden Frans en ik de soort jammerlijk gedipt bij Zelhem in de Achterhoek.
Dit was dus een geweldige kans om het goed te maken. Frans kon helaas niet mee, vanwege het plaatsen van een nieuwe schutting in hun tuin. Enige jaren geleden had ik wel een jonge Rotslijster in Den Helder - het blijft toch "een zeldzame soorten hotspot", dat marine bolwerk- , maar de commissie der wijzen van het CDNA kwam er niet uit, zodat die vogel de boeken in ging als Rode/Blauwe Rotslijster.
Rode/Blauwe Rotslijster Den Helder, 14-04-2013
Het weer werd, zoals voorspeld, steeds slechter naarmate ik verder Noord Holland in reed.
Op de locatie, stond een kleine vierkante uitkijktoren van baksteen. Het was boven op het platform, niet bepaald aangenaam: harde wind, motregen en behoorlijk fris voor begin mei. Maar... de lijster was er wel! Weliswaar op enige afstand van de toren, maar toch goed in beeld te krijgen. De camera met 600 mm zoom kon gelukkig op mijn fototas op een brede betonnen rand rusten. Tripod was met name vanwege de harde wind niet te doen.
Kort na mij verscheen totaal onverwachts Scheveningse Piet "Plaat" van Gemerden ten tonele: hij was heel stoer met de trein en de vouwfiets.
Rode Rotslijster duinen bij Falga, 04-05-2017
Piet Plaat (midden) bij de Rode Rotslijster
Rode Rotslijster duinen bij Falga, 04-05-2017
Na ruim twee uur blauwbekken, maar genieten van de vogel en onze altijd goed gemutste Piet (figuurlijk dan, want Piet draagt nooit een muts/pet: "John daar schrikken de vogels van"), had ik het wel gezien en verliet dit onherbergzame oord. De Rotslijster is de volgende dag niet meer gezien.
Rode Rotslijster duinen bij Falga, 04-05-2017
Maandag 22 mei was ik weer eens op zoek naar de Steppekiek, toen er meldingen binnen kwamen over een mogelijke Seebohms Tapuit iets onder Kijkduin. De vogel bleek net uit beeld, toen de eerste vogelaars uit onze regio arriveerden. Ik volgde de meldingen maar half, maar naarmate de ochtend verstreek, bleek het toch echt om een Seebohms te gaan, zo wezen de foto's van de ontdekker uit: een tapuit uit de Hoge Atlas van Noord Afrika en nu niet bepaald een lange afstand trekker. Het zou de eerste voor Noord West Europa kunnen zijn.
Nou dan toch maar wat eerder terug naar de stad en de kust. Eenmaal bij Kijkduin gearriveerd, heb ik samen met Rob Tolk nog de fietspaden richting Monster afgezocht, maar zonder resultaat. Andere vogelaars hadden evenmin succes. Tegen 18.00 uur wilde ik net naar onze maandag-eetgroep gaan, toen er een Alert kwam, dat de vogel terug gevonden was in Solleveld. Direct na de maaltijd er naar toe gesneld, ik kon Teus Luijendijk- die bij het klaphekje stond te wachten- "John make my day" mee nemen het terrein in op mijn passe-partout en weldra zagen wij o.a. Gerjon, Danny, Reinder, August en Johan. De vogel bleek nu even uit beeld, maar Danny begon kort hierna, als een gek te wuiven vanaf een duintje: hij en Jacco hadden hem in de scoop!
Er waren strikte orders om op de paden te blijven, dus dat werd nog knap lastig en gaf natuurlijk extra stres. We liepen terug richting dennenperceel en toen kreeg Teus hem in de scoop dwars over het afgezette terrein heen: Yes de Seebohms was te zien! Ik keek een paar seconden door Teus zijn scoop en zag inderdaad een heel bijzonder getekende tapuit. Reinder en Johan kregen hem ook in hun scoop: euforie alom! Op de overzichtsfoto hieronder (slechts de randjes wat weggesneden), is de vogel net door het gaas heen te zien.
Seebohms Tapuit, Solleveld Den Haag, 22-05-2017
We liepen snel door tot het zandpad bij de naaldbomen en stopten bij het verbodsbordje:
Nu keken wij in een rechte lijn richting kust en konden de Seebohms Tapuit nog wat beter zien. Zelfs foto's maken bleek mogelijk, hoewel de vogel op zo'n 100-150 meter afstand zat.
Seebohms Tapuit Solleveld, 22-05-2017
Bovenstaande foto is al deels gecropt: verder uitvergroten geeft steeds meer ruis (het was op de foto inmiddels al kwart over zeven 's avonds).
Kort hierna verdween de tapuit uit beeld, deels doordat de duinwachters wat onhandig door het terrein naar ons toe liepen, om de passe-partouts te controleren en werd hij min of meer de kant op gedreven richting het hekwerk van het vakantiepark. Dit tot groot geluk van de vele toegesnelde vogelaars uit het hele land. Eindelijk kregen zij, staand op een klein duintje net achter het hek van het vakantiepark, een kleine twee uur voor donker de vogel goed in beeld.
Tot slot voeg ik een foto toe van Danny Laponder -met zijn instemming, waarvoor veel dank- van de Seebohms Tapuit, gemaakt aan het begin van de avond, op het moment dat Gerjon de vogel terugvond na een melding door een Dunea medewerker over een tapuit in Solleveld.

Seebohms Tapuit Solleveld Den Haag, 22-05-2017 Danny Laponder
Prachtige foto van de Seebohms Tapuit, die kans maakt om aanvaard te worden door het CDNA.
Parelgrijze bovenzijde en het aansluiten van de zwarte dekveren op de zwarte kin en keel, zijn op deze foto goed te zien.
De volgende ochtend bleek, tot grote teleurstelling van velen, ook deze vogel niet meer aanwezig.

woensdag 31 mei 2017

Uilen, een Sprinkhaanzanger en een weekje Hünsruck met Grijze Gors als kers op de taart

Begin april was het "Uilenbal" met twee soorten: jonge Bosuiltjes in een van de Haagse parken en een Velduil begin van de avond in het Bentwoud.

Jonge Bosuilen Den Haag, 10-04-2017

Velduil Bentwoud, 14-04-2017

Op 21 april ben ik Lentevreugd tussen Wassenaar en Katwijk ingewandeld om daar wat te gaan vogelen. Direct werd ik gelokt door de onmiskenbare zang van de Sprinkhaanzanger, waarvan er bij nadering meerdere exemplaren in het gebied bleken te zitten. De vogels, die nog niet zo lang uit hun overwinteringsgebieden in Afrika waren teruggekeerd, reageerden vrijwel continu op elkaar.
Dit was de kans, om er een goed op de foto te krijgen. Het werd toch nog een exercitie van bijna twee uur, omdat ze zich maar af en toe goed lieten zien, maar uiteindelijk lukte het dan toch.

Sprinkhaanzanger Lentevreugd Wassenaar, 21-04-2017
De laatste week van april ben ik met mijn vrouw Annemiek een weekje naar de Hünsruck geweest.
De Hünsruck ligt onder de Moezel en grenst dus aan de zuidzijde van de Eifel. Wij verbleven die week in een prima appartement, in een landelijk gelegen dorpje genaamd Merschbach. Het ligt niet ver van Duitslands oudste stad Trier (met de Romeinse Porta Negra, daterend uit de tweede eeuw) en ook Koblenz gelegen aan de Rijn op het punt waar de Moezel met die rivier samenkomt, is goed te bereiken.
Merschbach
Kramsvogel op akker omgeving Berglicht
Goudvink vrouwtje in de buurt van Gräfendhron
Het wemelde in de vallei van ons dorpje werkelijk van de Goudvinken. Het was een feest om ze zo vaak te horen en te zien. Helaas werd ik aan het einde van onze vakantie week door dorpsbewoners geroepen bij een dode vogel: het bleek om zelfs twee tegen een serreruit verongelukte Goudvinken te gaan. Ik heb wat tips gegeven hoe dit mogelijk voorkomen kan worden en daarna de beide ongelukkige mannetjes begraven bij de beek.
"Gesneuvelde" Goudvinken Merschbach
Goudvink man Merschbach, Hünsruck
Vos ergens tussen Merschbach en Morbach
Zwarte ooievaars boven de vallei van Merschbach
Grote Gele Kwikstaart bij een beek in het bos voor Berglicht
In het beekje net voorbij Gräfendhron, op een paar km van Merschbach, zag ik in de buurt van de watermolen plots een Waterspreeuw. Het is een idyllische plek, die ik die week een paar keer heb bezocht, maar waarbij de Waterspreeuw zich slechts eenmaal heel kort liet zien. Tot echter op de voorlaatste ochtend van ons verblijf, ik iets na 7.00 uur de vogel aantrof bij de waterval.
De waterval had ik al eerder gefotografeerd, een beetje spelend met wat langere sluitertijden. Voor de naar nu bleek, Roodbuikwaterspreeuw, moest ik veel behoedzamer te werk gaan. Gelukkig bleef hij zitten, balancerend op de punt van een stok en toonde soms heel even in een flits zijn witte oogleden.
Waterval voorbij Gräfendhron
Roodbuikwaterspreeuw Gräfendhron, Hünsruck
Oranjetipje bij Gräfendhron
Wat vogels betreft had ik slechts één uitdrukkelijke wens en dat was om nu toch echt eens een Grijze Gors voor de lens te krijgen. Ik had me goed voorbereid en informatie opgevraagd bij Johan van der Louw over de locatie in het Ahrdal en in mijn Duitse vogelboeken ook nog diverse mogelijke broedlocaties gevonden, die wat meer bij ons vakantieadres in de buurt lagen.
De eerste poging bij Schlossbockelheim niet ver van Bad Kreuznach, langs de wijnhellingen van het riviertje de Nahe, liep op niets uit. Trouwens niet echt aan te bevelen, het beklimmen van zo'n droge steile wijngaardhelling met statief en al je foto apparatuur. Het afdalen moest uiterst behoedzaam. omdat je bijna nergens grip had.


De tweede locatie iets boven Boppard, langs het Bopparder Hamm Wein lehrpfad, was raak.
Boppard ligt aan de Rijn op zo'n 15 km onder Koblenz. De locatie was perfect aangegeven in mijn Duitse vogelboek, alleen de helling opkomen was een ander verhaal.
De Rijn bij Bopparder Hamm, met geheel links de Grauwe Gors locatie
Vanaf het parkeerplaatsje was het een korte wandeling over een smal asfaltweggetje langs de muren van de wijngaarden. Wat hogerop hoorde en zag ik wat zangvogels, zoals de Zwartkop. Als je een deels overwoekerd oud stenen trapje opklom, stond je echt onderin de wijngaard. Daarna liep de helling met wijnranken zo'n 60% stijl omhoog, tot een klein rotsmassief met veel struiken, boompjes en planten. Ik dacht gorzen te zien en te horen, maar kon onmogelijk hoger klauteren. Na een korte afweging besloot ik te tapen: iets wat ik zelden doe, omdat je de vogels er feitelijk mee voor de gek houd, maar in dit geval wilde ik kijken of het werkte. En warempel, het wonder geschiedde: er kwam een vogel in beeld, eerst nog achter wat blaadjes, maar kort hierna geheel vrij. Het was een fraai getekend mannetje, dat er lustig op los zong.
Grijze Gors Bopparder Hamm, 27-04-2017

Op de foto hierboven, was de gors even naar de onder mij gelegen wijngaard gevlogen, wat wel een apart sfeertje gaf. Ik tapte nog een paar keer, maakte daarbij nog snel een serie foto's, dankte de Grijze Gors oprecht voor zijn geweldige medewerking en daalde voorzichtig weer af naar de weg.
Grijze Gors locatie Bopparder Hamm
Grijze Gors Bopparder Hamm, 27-04-2017
Alles bij elkaar een prachtige week bij onze gastvrije oosterburen. In de week die wij er verbleven, was er ook nog steeds nachtvorst. Die nachtvorst is helaas vanaf midden april zo langdurig geweest, dat veel bloesem kapot gevroren is en de wijnoogst in bepaalde gebieden bijna volledig mislukt is.

Een aantal zeldzaamheden volgen spoedig in een nieuw blog.