woensdag 6 mei 2026

Winter en voorjaar 2024 met Zeearenden, Barmsijzen en Geoorde Futen op de Markerwadden

Na even weggeweest te zijn, nu weer een blog met niet al te veel tekst, maar wel veel natuurfoto's, waarvan het meerendeel uiteraard weer vogels betreft. Vogels horen, zien en ontdekken, blijft een geweldige hobby, waar zoveel mooie kanten aan zitten. De komende jaren hoop ik mijn kleinzoon Mathis (hij is nu inmiddels ruim anderhalf jaar jong en werd geboren op 29-08-2024), steeds wat meer te kunnen leren over de wondere wereld van de natuur en vogels in het bijzonder. 





Dit blog begint met een winters kijkje in de Brabantse Biesbosch op 11 januari, waar wij in de Noordwaard maar liefst drie Zeearenden zagen. Het betrof voornamelijk tweede en derde jaars vogels, waarvan er twee heel kort met elkaar paarden en zich even later tegoed deden aan een enorme karper, of brasem. 




Tevens voeg ik nog een foto bij van de altijd mooi gekleurde Kramsvogels aldaar en een Koperwiek bij ons in het naburige parkje, een dag later. 



Op donderdag 18 januari beleefde ik samen met vogelvriend Frans, een prachtige dag in de winterse Amsterdamse Waterleiding Duinen (AWD), op zoek naar de Taïga Klapekster. Die vonden wij uiteindelijk ook, maar we zagen nog veel meer. Zoals deze man Brilduiker, vrouw Grote Zaagbek en de zo mooi contrastrijk getekende Boomleeuwerik. 




Na weer een heel stuk gelopen te hebben en op een bepaald moment vrijwel niets meer zagen, door een hevige sneeuwbui, kwamen we aan de rand van een grote vlakte. Frans kreeg daar opeens de Taïga Klapekster uit het verre Siberië in beeld. Prachtig moment natuurlijk, want dit was de soort die wij heel graag wilden zien. Het lukte ook nog om van afstand een aantal aardige foto's te maken van deze zeldzame wintergast. 



Even later was het tijd voor de terugtocht, waarop wij de haast onvermijdelijke Damherten zagen en nog een jagende IJsvogel in beeld kregen als kers op de taart van deze mooie dag. 





Daags hierna ontdekte ik in het nabijgelegen park aan de oostzijde van ons huis, zowaar een Kleine Barmsijs uit noordelijker streken. 



Op 6 maart ben ik naar Blaricum gereden voor een aldaar gespotte Witstuit Barmsijs en een groepje Grote Barmsijsen. Beide soorten had ik al eerder gezien, maar ik blijf het fascinerend getekende en vooral gekleurde vogeltjes vinden. Echt een lust voor het oog. Kijk zelf maar. De eerste twee foto's betreffen de Witstuitbarmsijs, de daarop volgende zijn allemaal Grote Barmsijzen. 






Eind maart reed ik met Annemiek naar midden Drenthe, waar zij een aantal dagen met haar kweekschool vriendinnen in Hooghalen verbleef om bij te kletsen, gezellige uitstapjes te maken en lekker uit eten te gaan. Ondertussen kon ik heerlijk vogelen, in de nabije omgeving. Het was vrijwel direct raak met deze man Blauwe Kiekendief, die ik vanuit de auto opmerkte. Zo snel als ik kon de wagen in de berm gezet en mijn camera gepakt. Zeker man Blauwe Kiek is toch wel een schaars geziene soort en dan ook nog in bepaalde streken van het land en in het vroeg voorjaar. 



Gelukkig bleef de vogel nog even kort jagen boven de akkers, voordat hij uit het zicht verdween. Verder die dag o.a. nog een mooi getekende Graspieper en wat Ree wild. 




De dag er na besloot ik de vogelhut bij het plaatsje Oranje weer eens te bezoeken. Het is een mooi gelegen hut met aan zes kanten zicht, waarbij je het prachtige het plas-dras gebied van Diependal van vele kanten kunt bekijken. Je bereikt de hut via een lange smalle en vrij donkere tunnel van ruim 120 meter lengte en komt dan via een klein wenteltrapje in de uiteindelijke observatiehut uit. 

Het weer was beduidend minder dan de dag er voor: er stond tamelijk veel wind, het was fris en geregeld vielen er pittige winterse buien. Voorlopig zat ik met de nodige andere vogelaars echter hoog en droog in de hut. Een Wilde Zwaan zwom alsmaar dichter de kant van de hut uit en liet zich dus steeds fraaier zien. Beneden ons meldde vrouw IJsvogel zich voor haar nestopening en een van ons ontdekte een aantal Watersnippen vrij dicht onder een van de vensters in het riet. 




Na het verlaten van de hut, in de naaste omgeving nog een Smelleken en Wilde Zwanen met jongen gevonden. 


In April werkte een Rode Eekhoorn in park Voorlinden te Wassenaar, prima mee en leverde een dagje vogelen in Zeeland met bevriende vogelaars, o.a. deze deels al in zomerkleed foeragerende Kemphaan op.

 




Daarnaast maakte ik samen met mijn dochter Mirte eind van die maand een dagexcursie naar de Markerwadden (een cadeautje van haar voor mijn verjaardag). Dit nog niet zo lang geleden, gerealiseerde eilanden groepje is met name ontworpen om een deel van het sterk vervuilde IJsselmeer-water te filteren. Door nauwe openingen in de dijken van ongeveer een meter breed, stroomt dat water de lagunes van de Markerwadden binnen, waarna langzaam het vuil naar de bodem zakt. 




Daarnaast zijn deze eilandjes een waar toevluchtsoord voor allerlei soorten vogels. Wij zagen o.a. het Baardmannetje en partner, baltsende Geoorde Futen en een luid roepende Zwartkopmeeuw. 








Veel dank lieve Mirt, voor dit geweldig leuke uitstapje naar deze bijzondere wadden. 





zaterdag 24 mei 2025

Zuidelijk Zuid Afrika deel 5 (slot) met, Greyton en Kirstenbosch National Botanical Garden Capetown

Eenmaal op weg naar Greyton, onze overnachtingsplek op de terugweg naar Capetown, klaarde de lucht meer en meer op, op deze zondag 29 oktober. Wel stond er een stevige bries, wat ook te zien is op de beelden van een groep baltsende Bloukraanvoël/Blue Crane, die wij zagen kort na Riviersonderend vanaf de onverharde binnenweg naar Greyton. Op dezelfde locatie nog een paartje Bontkiewiet/Blacksmith Lapwing en een Wildemakou/Spurwinged-Goose. 








Tegen het einde van de middag bereikten wij eindelijk Greyton, waar een heel vriendelijke Granny ons de weg wees in ons gastverblijf. De volgende morgen nemen wij afscheid van Granny en gaan op weg naar de prachtige botanische tuin van Kirstenbosch, om ons daarna voor te bereiden op onze nachtvlucht iets na middernacht van Kaapstad naar Amsterdam. 

Bijzonder om bij deze foto toch nog even te vermelden, is dat Mirte inmiddels moeder is van onze kleinzoon Mathis (nu bijna 9 maanden) en dat Jolanda binnen een maand zal bevallen van eveneens een zoon.


We worden weer omgeleid, vanwege de vele aardverschuivingen en modderstromen, ten gevolge van het slechte weer van de afgelopen periode. De route gaat deels door Hottentots-Holland Nature reserve. 



Met enige vertraging bereiken wij Kirstenbosch dan ook pas na het middaguur. Aan een van de tuinmannen vraag ik de locatie waar ik mogelijk een uil zou kunnen zien. "Follow me" was zijn antwoord en hij zette er direct een aardig tempo in naar de hoger gelegen terrassen. 


Uiteindelijk kwamen we bij een grote en wijd vertakte boom, waarin ik waarachtig een uil zag zitten. Ik bedankte de tuinman en ontdekte kort nadien uil nummer twee en........ werd opmerkzaam gemaakt op twee takkelingen, die op de grond terecht waren gekomen. Het betrof hier een koppel Spotted Eagle-Owl/Gevlekte Ooruil met twee jongen. Ze waren prachtig te zien, maar ook te horen. Met name het mannetje maakte op een gegeven moment een aantal felle sissende geluiden. 







Aanvankelijk dacht ik dat een paar toeristen te dichtbij de nestlocatie stonden, zie ik echter opeens een joekel van een slang uit de iets hoger gelegen border het pad op glijden. Gelukkig verplaatste het dier zich van ons af, om iets verderop weer in de beplanting te verdwijnen. "Ik denk een Kaapse Cobra" zei een senior vrijwilligster tegen ons. Navraag bij Naturalis, een paar weken na terugkeer in Nederland, bleek dat te bevestigen. Een van de aller giftigste slangen van het Afrikaanse continent nota bene. Een beet kan binnen 15 tot 20 minuten dodelijk zijn. 



Het goede nieuws was, dat de vrijwilligster vertelde, dat deze Cobra alleen zal bijten wanneer hij/zij zich bedreigd voelt en/of dat je er per ongeluk op stapt. Het kostte mij toch wel even een paar minuutjes, om van de schrik te bekomen (dat beest had ergens achter ons in de border gelegen, bij het gazon, waar vanaf ik samen met nog een andere toerist de jonge uilen had gefotografeerd) en mij weer kon focussen op het vinden van vogels. Ik vond nog een paar leuke soorten, waarvan deze Grey Sunbird/Gryssuikerbekkie er wel uitsprong. 



Verder nog Cape Spurfowl/Kaapse Fisant met jongen, Olive Trush/Olyflyster en Common Waxbill/Rooibeksysie. 






Nadat wij deze schitterende botanische tuin achter ons hadden gelaten, zetten wij koers naar Muizenberg met zijn idyllische strandhuisjes, om daar de avondmaaltijd te gebruiken. 



Hierna was het regelrecht naar Capetown Airport voor het inleveren van de huurauto's en inchecken voor de nachtvlucht naar huis. Het was weer een prachtige reis, met een bijzondere bruiloft en heel veel nieuwe indrukken.